Po raz pierwszy o Suchej Beskidzkiej źródła wspominają w 1405 roku, kiedy dotychczasowy właściciel – ród Słupskich, odsprzedał ją Włochowi Gaspare Castiglione, który później zmienił nazwisko na Kacpra Suskiego. Przez długi czas miasteczko tworzyło samodzielne państewko zwane „państwem suskim”. Działała tutaj huta szkła, młyn wodny, browar, suszarnia chmielu, gorzelnia oraz kuźnia żelaza i miedzi. Dzięki otrzymaniu prawa do organizowania jarmarków, wzrosło znaczenie Suchej Beskidzkiej jako ośrodka handlowego i rzemieślniczego. Po trudnym okresie związanym z powodzią i chorobami, dla Suchej Beskidzkiej nastał czas rozwoju. Stało się to głównie za sprawą połączeń kolejowych Kraków - Zakopane i Sucha Beskidzka - Żywiec (fragment Galicyjskiej Kolei Transwersalnej). Podczas II wojny światowej funkcjonowało tu getto.
Najważniejszym zabytkiem Suchej Beskidzkiej jest manierystyczny zamek Komorowskich z lat 1554 - 1580, przebudowany według założeń barokowych. Jest to zabytek I klasy. Po wybudowaniu go przez Komorowskich należał kolejno do Wielopolskich, Branickich i Tarnowskich. Obecnie w „Małym Wawelu” mieści się hotel i restauracja "Kasper Suski", siedziba Miejskiego Ośrodka Kultury oraz Suskiego Stowarzyszenia Kultury i Sztuki – Klub Muzyczny "Stara Zbrojownia". W tutajszej Galerii Sztuki - Zamek cyklicznie organizowane są wystawy sztuki współczesnej i tradycyjnej (głównie grafika, rzeźba, ceramika, malarstwo i fotografia) oraz rzeźbiarskie i malarskie plenery artystyczne. Zamek otoczony jest przez park typu krajobrazowego z XVIII / XIX wieku. Tutejsza oranżeria jest jedynym przykładem neogotyku angielskiego w Polsce Południowej. Do najciekawszych roślin które można znaleźć w parku zaliczamy liczne wejmutki, platan klonolistny, limba, jesion o pędach zwisających i dąb czerwony. Po zwiedzeniu Zamku warto również zajrzeć do drewnianej Karczmy "Rzym" z XVIII wieku, która znajduje się w Rynku. Karczma stanowi przykład architektury drewnianej, opartej na tradycji budownictwa ludowego regionu Podbeskidzia i stanowi centralny punkt na szlaku architektury drewnianejMałopolski. Przypuszcza się, iż Karczma była pierwowzorem Karczmy "Rzym", opisywanej przez Adama Mickiewicza w balladzie "Pani Twardowska".
Do najpiękniejszych obiektów sakralnych Suchej Beskidzkiej należy zespół klasztoru kanoników regularnych składający się z kościóła manierystyczno-barokowego z lat 1613-14, budynku klasztoru (obecnie plebanii) oraz kaplic z XVII wieku. Wśród najcenniejszych elementów wnętrza kościoła należy wyróżnić fragmenty polichromii oraz barokowe malowidło na sklepieniu prezbiterium przedstawiające Wniebowzięcie Maryi wraz z fryzem sgraffitowym na ścianach. Na krótką modlitwę warto również wstąpić do kościoła neogotyckiego z początku XX wieku zbudowanego wg projektu Teodora Talowskiego w stylu gotycko – romańskim oraz do kaplicy konfederatów barskich na górze Jasień z XVIII wieku. Kaplica została wzniesiona z kamienia i łączy w sobie cechy budowli renesansowej z elementami gotyckimi i klasycystycznymi. Ma ona symboliczne znaczenie dla tutejszych mieszkańców, ponieważ podczas świąt patriotycznych odbywają się tu uroczyste Msze Św. w intencji ojczyzny.
Jeśli chcemy bliżej poznać dzieje i walory Suchej Beskidzkiej, dobrym pomysłem będzie wizyta w Muzeum Miejskim Suchej Beskidzkiej oraz "Domku Ogrodnika", czyli Izba Regionalna Towarzystwa Miłośników Ziemi Suskiej. Tutejsza ekspozycja etnograficzna, pokazuje życie codzienne, kulturę materialną i duchową Górali Babiogórskich i Górali Żywieckich.
Dla wielbicieli wędrówek górskich, Sucha Beskidzka jest idealnym punktem wypadowym w Beskid Mały, Beskid Makowski i Beskid Żywiecki. Warto zaznaczyć, iż w 1906 roku wyznaczono tu pierwszy szlak turystyczny w Beskidach Zachodnich – z Suchej przez Magurkę do Zawoi. Na amatorów białego szaleństwa czeka tutaj również wyciąg narciarski.



