Lokalizacja:

Bużyska położone są nad Bugiem po przeciwnej stronie Drohiczyna.
Dolina Bugu rozciąga się pomiędzy wysoczyzną drohiczyńską a korczewską..
Dojazd od strony Warszawy przez Korczew a od strony Białegostoku przez most w Tonkielach lub łodzią przez Bug.

Opis gospodarstwa:

Dom położony na skarpie Bugu, 15 m od lustra wody w obszarze Nadbużańskiego Parku Krajobrazowego. Z okien i tarasu rozciąga się widok na rzekę i wysoczyznę drohiczyńską z bielącymi się wieżami kościołów. Dom otaczają stare drzewa i duży ogród, w którym znajdują się kamienne elementy architektury ogrodowej tworzące zaciszne miejsca do wypoczynku oraz altana, huśtawka, ławki.

Więcej informacji:

Otwartość przestrzeni zachęca do poznawania najbliższego otoczenia. Można wędrować ścieżkami nadbużańskimi wśród łąk i zarośli w stronę Rezerwatu Przyrody "Przekop" lub organizować wycieczki rowerowe w dalsze zakątki. Bliskość rzeki i sąsiedztwo dwóch wysp z ustronnymi zatokami sprzyja wędkowaniu a piaszczyste cyple wyspy dyskretnemu opalaniu się. Można korzystać z tradycyjnej rzecznej łodzi albo z własnego sprzętu wodnego, który można cumować tuż obok domu. Ogród dostarcza własnych owoców, warzyw i ziół czyniąc tradycyjną kuchnie podlaską bardziej interesującą smakowo.

Godne polecenia:

Gospodarstwo położone jest na terenie Nadbużańskiego Parku Krajobrazowego. Po drugiej stronie Bugu, w oddali, w zagłębieniach terenu skrywają się sowieckie "bunkry", stanowiące graniczne umocnienia z ostatniej wojny. Na wzniesieniu rozciąga się Drohiczyn, miasto o burzliwej historii, jedno z najstarszych w Polsce. Świątynie drohiczyńskie zachwycają architekturą i wystrojem; jedna fundacji Króla Jagiełły, druga uposażona przez Księcia Witolda. Na uwagę zasługuje również Mielnik położony na bardzo wysokiej skarpie Bugu a także, trochę dalej, Święta Góra Grabarka, która jest najważniejszym sanktuarium prawosławia na terenie naszego kraju. Nie można pominąć Korczewa i jego Zespołu Pałacowo- Parkowego. W okresie międzywojennym, za sprawą rodziny hrabiego Ostrowskiego, posiadłość nazywana była "Perłą Podlasia".