Pomimo zagrożenia, puszcza przetrwała do dzisiejszych czasów. Po stronie Polskiej znajduje się ok. 580 km2 kompleksu leśnego. W 1932 roku fragment puszczy otoczono ochroną Parku Narodowego, a w 1972 roku Puszczę Białowieską uznano za część światowego dziedzictwa ludzkości i wpisano na listę Rezerwatów Biosfery i listę Światowego Dziedzictwa Przyrody UNESCO. Dzięki szczególnej ochronie, możemy się dziś cieszyć widokiem pierwotnego lasu i wypoczywać wśród nieskażonej, dziewiczej przyrody.
Niezwykłe jest bogactwo flory i fauny puszczy. W tym ogromnym lesie przetrwało wiele gatunków, które gdzie indziej już wyginęły. Pośród rozległych lasów znajdują się torfowiska i łąki. Spacerując wytyczonymi ścieżkami, często zobaczyć można powalone, porośnięte mchem pnie drzew. Wszystko to nadaje Puszczy Białowieskiej niepowtarzalny urok, a odwiedzający ją mają poczucie tajemniczości. W puszczy wydzielono wiele rezerwatów florystycznych i faunistycznych. Najciekawsze z nich to: "Dolina Waliczówki", "Szczekotowo".
Florę Puszczy Białowieskiej szacuje się na ok. 5000 gatunków. Puszcza jest ostatnim na Niżu Europejskim pierwotnym fragmentem lasu. W drzewostanie dominują lasy grądowe i mieszane, w których znajdziemy świerki, sosny, olsze, dęby i brzozy. Największe rozmiary z pośród drzew osiągają dęby. Są wysokie, wiekowe i wyjątkowo majestatyczne. Szacuje się, że najstarsze z nich mogą pamiętać nawet czasy Kazimierza Wielkiego.
Faunę reprezentuje prawie 12 tysięcy gatunków zwierząt. Pośród runa leśnego mieszkają m.in. żubry, dziki, wilki, łosie, rysie, wydry, borsuki i gryzonie. Część zwierząt żyje w zagrodach hodowlanych, w których turyści mogą je bez większych problemów zobaczyć. Wizytówką puszczy jest potężny i dostojny żubr. Po stronie polskiej doliczono się ok. 300 wolno żyjących osobników. Puszcza Białowieska jest jednym miejscem w Polsce, gdzie występuje pochodząca ze strefy tajgi i podlegająca ścisłej ochronie, ryjówka średnia. Przypuszcza się, że dawniej białowieskie lasy zamieszkiwał też tarpan i tur.
Będąc w tym regionie, koniecznie trzeba odwiedzić dwie urokliwe miejscowości: Białowieżę i Hajnówkę – oferujące turystom najwięcej atrakcji.
Nieopodal Białowieży znajduje się Miejsce Mocy, do którego prowadzi ścieżka dydaktyczna. Główną atrakcją miejsca jest kamienny krąg, który wytwarza pole magnetyczne oddziałujące pozytywnie na człowieka.
Hajnówka jest największą miejscowością w regionie. Położona na skraju ogromnego kompleksu leśnego bywa nazywana "bramą do Puszczy Białowieskiej". Jest to jedno z najmłodszych miast w województwie, nie ma imponujących zabytków, ale mimo to jest bardzo popularna i często odwiedzana przez turystów przybywających w te strony. Wizytówką i ozdobą Hajnówki jest nowoczesna cerkiew, w której organizowany jest corocznie Międzynarodowy Festiwal Hajnowskie Dni Muzyki Cerkiewnej. Sobór Świętej Twórcy pod względem architektonicznym zalicza się do najoryginalniejszych budowli sakralnych na świecie. Wybudowany w 1982 roku zachwyca swoim ogromem (może pomieścić 5 tys. ludzi), pięknym wnętrzem, falistym dachem i kształtem kopuł.
Miejsca noclegowe czekają jednak nie tylko w tych miejscowościach, ale i w wielu mniejszych okolicznych wioskach, jak np. Trywieża, Topiło, czy Narewka. Są to spokojne osady o charakterze typowo białoruskim: z urokliwymi cerkiewkami i kolorowymi domami otoczonymi sadami i zadbanymi ogródkami pełnymi kwiatów.
